Ik was nog niet zo heel lang op de afdeling. Het was een sombere afdeling. Niet mooi aangekleed, en de mensen waren ook nooit echt vrolijk. Iedere dag leek op de vorige en iedere avond wanneer ik thuis kwam vroeg ik mij af hoe ik deze dag was doorgekomen. Collega’s waren allemaal te druk met hun eigen gezin en hun eigen taken en niemand leek echt oog te hebben voor de ander. Het was sleur en routine. Ik had genoeg diploma’s en capaciteiten om eens iets anders te proberen maar ik durfde dat gewoon niet. Gek genoeg. Dit was mij bekend en dit was daarmee veilig. Als je iets inruilt weet je ook niet wat het zal opleveren. Dus verstreken er nog een aantal weken. En weken werden maanden. Tot op een goede dag ik een dagje vrij was omdat ik met mijn moeder naar het ziekenhuis zou moeten gaan. Ik belde al vroeg aan bij mijn moeder en bracht haar voor het onderzoek dat ze moest ondergaan naar het ziekenhuis die een paar steden verderop gelegen was. Mama werd geholpen terwijl ik wachtte in de tussenliggende wachtkamer. Ik pakte een krantje en ik begon het, met in mijn hand een kop thee door te bladeren. Ineens viel mijn oog op een briefje aan de muur. Ze zochten hier in het ziekenhuis een verpleegkundige. Op de afdeling waar ik in mijn eigen woonplaats ook werkte. Met spoed nog wel. Dit was wel andere koek, want het was een groot ziekenhuis. Ik besloot een foto te nemen met mijn telefoon en dan thuis er nog eens rustig over na te denken. Ik nam de foto en las de krant verder uit. Maar heel rustig was ik van binnen niet meer. Voor ik het wist was mijn moeder klaar en kwam ze bleek stommelend de kamer binnen. Ik zette haar op de stoel op aanraden van de verpleegkundige en nam een rolstoel. Ik bracht haar naar de auto en vervolgens naar huis. Ze was nog wat misselijk, maar verder maakte ze het prima. En bij mij was ze in veilige handen. Thuis legde ik mam in bed en in de woonkamer viel mijn oog op een advertentie op haar beeldscherm. Sms mediums…? Wat moest mijn moeder met een medium? Ik besloot ook hier een foto van te maken zodat ik er haar later eens naar kon vragen.

Het woord medium liet mij niet los. In de toekomst kijken, wat zou dat opleveren? Dan zou ze weten of ze moest solliciteren. Dan zou ze weten wat te doen. Zou de sfeer op haar afdeling nog mogelijk veranderen? Of zou het altijd zo blijven? Ze meende dat dit laatste eerder het geval was en besloot toch eens een sms te sturen naar paragnost Sylvia. Sylvia, is het een goed idee om te solliciteren op een andere baan? Het antwoord dat kwam was duidelijk. Beste, de ongeziene wereld ziet jou aan en voelt dat je niet blij bent met je huidige baan. Verandering zou hierin verbetering kunnen brengen. Engelen hebben aangegeven dat er al iets op je pad is gekomen. Pak kansen aan. Het universum staat je bij en geeft je kracht en wijsheid. In licht en liefde.

Het antwoord was duidelijk. Ze zou gaan solliciteren. Ze schreef haar cv zo helder mogelijk en maakte een persoonlijke sollicitatiebrief. ‘S avonds toen ze moeder bezocht postte ze de brief. Onder het genot van de koffie schoot haar de site weer te binnen voor sms mediums en ze vroeg haar moeder ernaar. Moeder kleurde en gaf aan te zitten met het overlijden van haar vader en daarom wel eens een sms te hebben gestuurd naar de mediums. Ze gaf aan zich erg gesteund te hebben gevoeld en blij te zijn dat ze niet hoefde te bellen. Ze schaamde zich. Zo ontstond er een gesprek over de toekomst en het verleden, over haar vader en haar baan. Maar ook over engelen en gidsen en het geloof van haar moeder in de paranormale krachten. Moeder beweerde dat er veel was tussen hemel en aarde en dat ze geloofde dat haar man nu haar gids zou zijn.
Twee weken later viel er een brief op de mat. Het ziekenhuis van de sollicitatie wilde met haar in gesprek en nodigde haar uit aanstaande donderdag. Dat was al over twee dagen. Ze werd zenuwachtig. Ze besloot nieuwe kleding aan te schaffen speciaal voor het gesprek maar ook om wat aan haar kapsel te doen. Ze zag er nu hip en modern uit, als nieuw. Het was een verassing voor haarzelf dat ze er ook zo uit kon zien.

Toen werd ze nog zenuwachtiger omdat het duidelijk werd dat ze het oude vertrouwde achter zich ging laten. Ze smste nog een keer naar de mediumsite. Dit keer met de vraag hoe haar sollicitatiegesprek zou verlopen. En dit keer naar een andere paragnost en kaartenlegster. Ook was deze consulente reikimaster. Het antwoord kwam iets later dan de vorige keer. Ze schrok toen haar telefoon piepte. Beste, de baan ligt voor je klaar zo vertellen de kaarten. Je geluk staat in de sterren beschreven. Soms is een verandering nodig om de koers van je leven te wijzigen. Ik stuur je moed, kracht en licht. Geniet van de kansen die naar je toe komen en laat het geluk toe. In Licht en liefde, Bernadette. Ze ging naar het gesprek dat soepel verliep. Op een paar vragen na die ze niet direct kon beantwoordden zoals wat ze wilde verdienen, had ze alle vragen beantwoord. De baan was voor haar, zo bleek een paar dagen later. Ze bedankte het universum. Die ongeziene wereld was tof, zo had ze besloten. Ze kende het nog niet, maar daar was nu verandering in gekomen.
Voor meer info klik hier